Anlatamazsın derdini. Bıkmadan usanmadan konuşmak istersin, anlatamazsın…
Anlatsan da tüketemezsin…
Bilmezler çektiğin acıyı. Kimsenin farkına varmadığını düşünürsün. Her gördüğünle konuşmak istersin. Evet dersin bu sefer olacak. O, beni anlar ..
Ama sen daha yeni yeni başlamışken konuşmaya dinlenmeden söylenen “yalnış yapıyorsun , boşuna acı çekiyorsun” diye devam eden hep aynı sözler…
Oysa bunlar değildir duymak istediğin….
Susarsın .Boğazına düğümlenir kelimeler …
Bir anlatsan kurtulacaksın ama anlatamazsın…
Umut edersin anlayacak, sen haklısın diyecek birileri olmalı diye. Beklersin..
Konuşmak istersin hiç susmadan bağıra çağıra konuşmak. Bütün kelimeleri kullanmak söylenecek ne varsa söylemek atmak içinden acıyı ama yapamazsın..
Anlatamazsın….
Anlatıp da tüketemezsin…
Fark etmezsin anlatmaya çalıştıkça içinin daha çok yandığını . Acılarına yenilerinin eklendiğini fark edemezsin..
Gözlerin dolar ağlayamazsın..
Utanır da akıtamazsın gözyaşlarını..
Susmak erdemdir.
Susmak iyidir..
Susmak güzeldir..
Susmak hayattır..
Dersin..,,
Susmalıyım .Yaslanırsın nemli bir duvara. O çektikçe seni kendine sen susarsın. Ama bilirsin yinede anlatsan kurtulacağını
Anlatamazsın..
Seni anlayacak birini bulamazsın..
Bilirsin ki acının kaynağı ancak anlar seni. Kaybedilen sevgiliyedir sitemin.Kızmak bağırmak istersin. Nefreti yüreğine oturtup kurtulmak istersin ama kaybetmenin dönüşü yoktur artık..
Anlatamazsın kıyamazsın ona beyaz yapraklarda şiirler biriktirirsin, anlatamazsın…
Susmayı öğrenirsin.,Öğrendikçe tükenir, tükendikçe silinir gidersin hayattan.. Tam kurtuldum derken bir kelebek, bir çiçek, gördüğün bir maviyle yeniden doğarsın
Yeni baştan başlar hayat
Ve sen yine
Anlatamazsın….
Anlatamazsın derdini. Bıkmadan usanmadan konuşmak istersin, anlatamazsın…
Anlatsan da tüketemezsin…
Bilmezler çektiğin acıyı. Kimsenin farkına varmadığını düşünürsün. Her gördüğünle konuşmak istersin. Evet dersin bu sefer olacak. O, beni anlar ..
Ama sen daha yeni yeni başlamışken konuşmaya dinlenmeden söylenen “yalnış yapıyorsun , boşuna acı çekiyorsun” diye devam eden hep aynı sözler…
Oysa bunlar değildir duymak istediğin….
Susarsın .Boğazına düğümlenir kelimeler …
Bir anlatsan kurtulacaksın ama anlatamazsın…
Umut edersin anlayacak, sen haklısın diyecek birileri olmalı diye. Beklersin..
Konuşmak istersin hiç susmadan bağıra çağıra konuşmak. Bütün kelimeleri kullanmak söylenecek ne varsa söylemek atmak içinden acıyı ama yapamazsın..
Anlatamazsın….
Anlatıp da tüketemezsin…
Fark etmezsin anlatmaya çalıştıkça içinin daha çok yandığını . Acılarına yenilerinin eklendiğini fark edemezsin..
Gözlerin dolar ağlayamazsın..
Utanır da akıtamazsın gözyaşlarını..
Susmak erdemdir.
Susmak iyidir..
Susmak güzeldir..
Susmak hayattır..
Dersin..,,
Susmalıyım .Yaslanırsın nemli bir duvara. O çektikçe seni kendine sen susarsın. Ama bilirsin yinede anlatsan kurtulacağını
Anlatamazsın..
Seni anlayacak birini bulamazsın..
Bilirsin ki acının kaynağı ancak anlar seni. Kaybedilen sevgiliyedir sitemin.Kızmak bağırmak istersin. Nefreti yüreğine oturtup kurtulmak istersin ama kaybetmenin dönüşü yoktur artık..
Anlatamazsın kıyamazsın ona beyaz yapraklarda şiirler biriktirirsin, anlatamazsın…
Susmayı öğrenirsin.,Öğrendikçe tükenir, tükendikçe silinir gidersin hayattan.. Tam kurtuldum derken bir kelebek, bir çiçek, gördüğün bir maviyle yeniden doğarsın
Yeni baştan başlar hayat
Ve sen yine
Anlatamazsın….
Anlatamazsın derdini. Bıkmadan usanmadan konuşmak istersin, anlatamazsın…
Anlatsan da tüketemezsin…
Bilmezler çektiğin acıyı. Kimsenin farkına varmadığını düşünürsün. Her gördüğünle konuşmak istersin. Evet dersin bu sefer olacak. O, beni anlar ..
Ama sen daha yeni yeni başlamışken konuşmaya dinlenmeden söylenen “yalnış yapıyorsun , boşuna acı çekiyorsun” diye devam eden hep aynı sözler…
Oysa bunlar değildir duymak istediğin….
Susarsın .Boğazına düğümlenir kelimeler …
Bir anlatsan kurtulacaksın ama anlatamazsın…
Umut edersin anlayacak, sen haklısın diyecek birileri olmalı diye. Beklersin..
Konuşmak istersin hiç susmadan bağıra çağıra konuşmak. Bütün kelimeleri kullanmak söylenecek ne varsa söylemek atmak içinden acıyı ama yapamazsın..
Anlatamazsın….
Anlatıp da tüketemezsin…
Fark etmezsin anlatmaya çalıştıkça içinin daha çok yandığını . Acılarına yenilerinin eklendiğini fark edemezsin..
Gözlerin dolar ağlayamazsın..
Utanır da akıtamazsın gözyaşlarını..
Susmak erdemdir.
Susmak iyidir..
Susmak güzeldir..
Susmak hayattır..
Dersin..,,
Susmalıyım .Yaslanırsın nemli bir duvara. O çektikçe seni kendine sen susarsın. Ama bilirsin yinede anlatsan kurtulacağını
Anlatamazsın..
Seni anlayacak birini bulamazsın..
Bilirsin ki acının kaynağı ancak anlar seni. Kaybedilen sevgiliyedir sitemin.Kızmak bağırmak istersin. Nefreti yüreğine oturtup kurtulmak istersin ama kaybetmenin dönüşü yoktur artık..
Anlatamazsın kıyamazsın ona beyaz yapraklarda şiirler biriktirirsin, anlatamazsın…
Susmayı öğrenirsin.,Öğrendikçe tükenir, tükendikçe silinir gidersin hayattan.. Tam kurtuldum derken bir kelebek, bir çiçek, gördüğün bir maviyle yeniden doğarsın
Yeni baştan başlar hayat
Ve sen yine
Anlatamazsın….
Anlatamazsın derdini. Bıkmadan usanmadan konuşmak istersin, anlatamazsın…
Anlatsan da tüketemezsin…
Bilmezler çektiğin acıyı. Kimsenin farkına varmadığını düşünürsün. Her gördüğünle konuşmak istersin. Evet dersin bu sefer olacak. O, beni anlar ..
Ama sen daha yeni yeni başlamışken konuşmaya dinlenmeden söylenen “yalnış yapıyorsun , boşuna acı çekiyorsun” diye devam eden hep aynı sözler…
Oysa bunlar değildir duymak istediğin….
Susarsın .Boğazına düğümlenir kelimeler …
Bir anlatsan kurtulacaksın ama anlatamazsın…
Umut edersin anlayacak, sen haklısın diyecek birileri olmalı diye. Beklersin..
Konuşmak istersin hiç susmadan bağıra çağıra konuşmak. Bütün kelimeleri kullanmak söylenecek ne varsa söylemek atmak içinden acıyı ama yapamazsın..
Anlatamazsın….
Anlatıp da tüketemezsin…
Fark etmezsin anlatmaya çalıştıkça içinin daha çok yandığını . Acılarına yenilerinin eklendiğini fark edemezsin..
Gözlerin dolar ağlayamazsın..
Utanır da akıtamazsın gözyaşlarını..
Susmak erdemdir.
Susmak iyidir..
Susmak güzeldir..
Susmak hayattır..
Dersin..,,
Susmalıyım .Yaslanırsın nemli bir duvara. O çektikçe seni kendine sen susarsın. Ama bilirsin yinede anlatsan kurtulacağını
Anlatamazsın..
Seni anlayacak birini bulamazsın..
Bilirsin ki acının kaynağı ancak anlar seni. Kaybedilen sevgiliyedir sitemin.Kızmak bağırmak istersin. Nefreti yüreğine oturtup kurtulmak istersin ama kaybetmenin dönüşü yoktur artık..
Anlatamazsın kıyamazsın ona beyaz yapraklarda şiirler biriktirirsin, anlatamazsın…
Susmayı öğrenirsin.,Öğrendikçe tükenir, tükendikçe silinir gidersin hayattan.. Tam kurtuldum derken bir kelebek, bir çiçek, gördüğün bir maviyle yeniden doğarsın
Yeni baştan başlar hayat
Ve sen yine
Anlatamazsın….
